การทำให้ผู้หญิงกลัว - AspiringDonJuan

โพสต์นี้เกี่ยวข้องกับประสบการณ์สมัยที่ผมเรียนมหาวิทยาลัยครับ ผมอาศัยอยู่ในหอพักในมหาวิทยาลัยมาสองปี มีคนจำนวนมากที่ใช้ชีวิตในหอได้ค่อนข้างรุ่ง แต่บางคนก็ไม่เป็นอย่างนั้น และโชคร้ายหน่อยที่ผมจัดอยู่ในประเภทหลัง เรื่องนี้ช่วยยืนยันบางสิ่งที่ผมเคยได้อ่านจากในนี้ครับ

ผมเป็นคนนิสัยดี (nice guy) มาตลอด และอย่างที่คุณรู้กันว่าคนดีๆ มักจะจีบผู้หญิงไม่ติด ผมเข้าสังคมเก่ง มีเพื่อนเยอะแยะ ฯลฯ แต่ผมก็เป็นคนนิ่งๆ สุขุม โดยเฉพาะเวลาอยู่ใกล้ผู้หญิง

ตอนที่ผมอยู่หอพักในวิทยาลัย มันก็เป็นแบบเดิมๆ ครับ ผมเป็นเพื่อนกับผู้ชายส่วนใหญ่ที่ผมรู้สึกว่าน่าคบหา (หอพักของเราในออสเตรเลียจะมีระบบที่ต่างจากในอเมริกาเล็กน้อย โดยที่นี่มีคนอยู่ประมาณ 330 คน) ผมยังเป็นเพื่อนกับกลุ่มผู้หญิงที่เล็กลงมาหน่อย แต่ไม่ได้สนิทกับพวกเธอเท่าไหร่ และผมก็มีกลุ่มเพื่อนสนิทที่สุดที่ผมจะไปไหนมาไหนด้วยตลอด สรุปคือผมเป็นมิตรและเข้าสังคมนะ แต่ผมไม่ค่อยเป็นฝ่ายเริ่มทักทายหรือมีปฏิสัมพันธ์กับคนใหม่ๆ ก่อน ส่วนใหญ่จะเป็นฝ่ายพวกเขาที่เริ่มก่อน

ทีนี้มีคืนหนึ่ง ช่วงใกล้จะจบปีสอง มีงานปาร์ตี้ใหญ่ครับ ในปาร์ตี้นี้มีผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่หอเดียวกันเดินเข้ามาคุยกับผม ผมไม่ได้อยากจะดูใจร้ายนะ แต่โดยพื้นฐานแล้วเธอเป็นผู้หญิงคนท้ายๆ ที่ผมจะเลือกคุยด้วยเลยล่ะ แต่เธอก็ให้ข้อมูลที่ล้ำค่าแก่ผม กลายเป็นว่าเรามีเพื่อนคนเดียวกัน ซึ่งเพื่อนคนนี้เคยบอกเธอว่าจริงๆ แล้วผมเป็นผู้ชายที่ดีคนหนึ่งเลย และนี่คือจุดที่เรื่องราวน่าสนใจขึ้นครับ

กลายเป็นว่าก่อนหน้านี้ผู้หญิงคนนี้กับเพื่อนๆ ของเธอเคยตั้งฉายาให้ผมว่า 'ฆาตกรขวานซิ่ง' (axe-murderer) ผมไปทำอะไรมาถึงควรค่าแก่สมญานามแบบนั้น? ในใจผมตอนนั้นคือผมไม่ได้ทำอะไรเลย ถ้าไปถามเพื่อนๆ ของผม ผมคือหนึ่งในคนที่นิสัยดีที่สุดที่พวกเขารู้จักเลยล่ะ

อย่างไรก็ตาม เมื่อมาลองทบทวนดู ผมก็ได้รู้อะไรมากขึ้น ยอมรับว่าตอนนั้นผมไว้เคราแพะและตัดผมสั้นมาก (ใช้ปัตตาเลี่ยนเบอร์ 3 ไถ) และผมก็มีรูปหน้าที่บางครั้งดูคุกคามอยู่บ้าง แต่ผมก็ไม่ได้แต่งตัวด้วยอะไรที่สื่อถึงท่าทางแบบนั้นเลยนะ ผมไม่มีรอยสักหรือเจาะร่างกายส่วนไหนเลย และผมก็เป็นคนอัธยาศัยดีด้วย

แต่ผมไม่ยิ้มให้พวกเธอเลย ผมอาจจะไม่ได้ยิ้มมากพอโดยทั่วไปอยู่แล้ว ผมไม่ได้ชวนพวกเธอคุยเล่น (small talk) ผมไม่ได้เดินเข้าไปหาพวกเธอในงานปาร์ตี้เพื่อแนะนำตัว โดยรวมแล้วผมขลุกอยู่แต่กับกลุ่มเพื่อนที่มีอยู่ และไม่ได้แสดงออกให้คนแปลกหน้าเห็นชัดเจนว่าผมเป็นคนนิสัยดี แล้วผลเป็นยังไงล่ะ? ผมยังมีผู้ชายคนอื่นเข้ามาทักทายก่อนนะ แต่ไม่ค่อยมีผู้หญิงเลย ผมรู้เลยว่าผู้หญิงกลุ่มนี้เป็นพิเศษที่กลัวผม และก็น่าจะมีคนอื่นๆ กลัวด้วยเหมือนกัน

ดังนั้น ประเด็นที่ผมพยายามจะสื่อก็คือ:

คนอื่นเขาไม่ได้รู้จักคุณเหมือนที่คุณรู้จักตัวเองครับ รูปลักษณ์และการกระทำของคุณสื่อความหมายได้มากมาย บางครั้งผมคิดว่าตัวเองแค่ทำตัวสบายๆ ดูเป็นมิตรและเท่ๆ แต่ผู้หญิงพวกนี้กลับพบว่าผมดูคุกคามและเรียกผมว่าฆาตกรขวานซิ่ง ผมยืนยันกับคุณได้เลยว่าผมไม่มีมาดของคนจะเป็นฆาตกรขวานซิ่งเลยสักนิด ผมแค่ไม่ได้แสดงอารมณ์ดีๆ หรือเจตนาที่เป็นมิตรออกมาให้เห็นภายนอกเท่านั้นเอง ทำตามคำแนะนำที่ใครๆ ก็บอกกันเถอะครับ 'ยิ้ม' เข้าไว้

อ้อ และยิ่งไปกว่านั้น ใช้ช่วงเวลาในมหาวิทยาลัยของคุณให้คุ้มค่าด้วยนะครับ!